MEMORIAM

“Requiem For Mankind” (Nuclear Blast)

 Τρίτο άλμπουμ μέσα σε ισάριθμα συνεχή χρόνια για την τετράδα από το Μπέρμιγχαμ και η μηχανή του πολέμου δεν φαίνεται να σταματά. Για όποιον δεν γνωρίζει το συγκρότημα, ιδρύθηκε το 2016 ως φόρος τιμής στον ντράμερ Martin "Kiddie" Kearns. Η σαρκοφάγος δεσπόζει ξανά στο κέντρο του μετα-αποκαλυπτικού τοπίου του εξωφύλλου.
 Ο δίσκος ανοίγει με το “Shell Shock” και από τις πρώτες νότες προαισθάνεται κανείς τον όλεθρο που θα ακολουθήσει. Το “Never The Victim” ίσως να είναι το δυνατότερο τραγούδι του δίσκου με ριφ βγαλμένα από το πιο λασπωμένο χαράκωμα. Στο “Austerity Kills” ο στίχος γίνεται καθαρά πολιτικός, διατηρώντας όμως την αιχμηρότητά του, αυτή της ξιφολόγχης. Το “Refused To Be Led” είναι όλα όσα λέει ο τίτλος του, τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά. Ο δίσκος κλείνει με το οργανικό “Interment”, το οποίο μάλλον θα άκουγε ο Dan Seagrave, όταν φιλοτεχνούσε το εικαστικό μέρος του δίσκου.
 Αθροίζοντας τις εντυπώσεις, το νέο αυτό άλμπουμ έχει πιο εκσυγχρονισμένο ήχο σε σχέση με τα προηγούμενα της ισχυρής αγγλικής ομάδας, η οποία φαίνεται να έχει πλέον με σιγουριά προσδιορίσει την ταυτότητά της. Δεν είναι βέβαιο ότι η παρουσιαζόμενη εργασία είναι καλύτερη από το “The Silent Vigil”, όμως, όπως και να έχει, αν έχετε πάρει απόφαση ότι δεν θα ξανακούσετε τους Bolt Thrower, τότε θα εκτιμήσετε το περιεχόμενο της σε όλη τη σαρωτική ωραιότητά του.
 
    Γιάννης Λογγοβίτης