Είναι πιθανό οι μεγαλύτεροι σε ηλικία να έχετε ξεπεράσει κάποιες προκαταλήψεις σχετικά με το μέταλλο ρωσικής παραγωγής, ενώ οι νεότεροι να μη διανοηθήκατε κάτι τέτοιο ποτέ. Το κουαρτέτο, στο οποίο εδώ γίνεται αναφορά, ξεκίνησε την πορεία του το ’92 στις παρυφές των Ουραλίων και πορεύτηκε για καιρό σε death δρόμους. Μετά από αρκετές κυκλοφορίες άλλαξε το ύφος του σε κάτι πιο εκσυγχρονισμένο που παραμένει βίαιο, αλλά ακούγεται και ελαστικό, καθώς επιτρέπει τη μελωδία και τα τεχνικά στοιχεία. Με αντίστοιχα μοντέρνο ήχο από τα Finnvox δεν παιρνιούνται για κακό συγκρότημα, αλλά μάλλον χρειάζεται να κάνουν τα πράγματα λίγο πιο απροσδόκητα σε συνθετικό επίπεδο. Αν έχουν κινηθεί σε αυτή την κατεύθυνση θα το δούμε μέσα στη χρονιά που αναμένονται έντεκα νέες συνθέσεις τους. Φιλότιμο σύνολο, που προσπαθεί και θα ήταν ευχάριστο να το δούμε να κάνει την υπέρβασή του.