Ούτε μία, ούτε δύο, αλλά πέντε κυκλοφορίες συμπεριλαμβάνονται στην ακόλουθη ομαδική παρουσίαση. Η γερμανική εταιρία κατεβάζει  με την ομάδα της τα ονόματα  των Winters Verge, Crematory, Catamenia, Demonica, Voices Of Destiny και εσείς μπορείτε να θεωρείτε σίγουρο πως κάποια από αυτά θα σας ενδιαφέρουν.

CATAMENIA – “Cavalcade”
Όσοι γνωρίζετε το φινλανδικό συγκρότημα μάλλον δε θα παρασυρθείτε από τον επικό τίτλο. Το κουιντέτο δεν αποφάσισε στο νέο ένατο άλμπουμ του να στραφεί σε ανάλογα θέματα. Συνεχίζει πάνω στα μοτίβα του παλιού πλέον συνδυασμού της αγριάδας και της μελωδίας. Η συνταγή αυτή άλλοτε έχει επιτυχημένες εκτελέσεις, άλλοτε πιο μέτριες, επειδή όμως η σκανδιναβική εκδοχή της είναι η ίδια καλή, το αποτέλεσμα δεν βγαίνει άσχημο. Αυτό συμβαίνει και εδώ. Δεν έχουμε ένα άλμπουμ που θα φέρει τα πάνω κάτω, αυτό όμως δε σημαίνει πως δεν αναγνωρίζεται η καλή του ποιότητα. Σε παραγωγή σύμφωνη με τις σταθερές του είδους, παρουσιάζουν εννέα τραγούδια τους, που οι φίλοι του είδους θα βρουν μάλλον αρεστά. Οι καλύτερες στιγμές τους ίσως βρίσκονται σταThe Path That Lies Behind Me”, “The Vulture’s Feast” και “Reincarnation”. Επίσης, διασκεύασαν το “Angry Again” των Megadeth, ενώ στην ειδική έκδοση του άλμπουμ θα βρίσκεται το “Farewell” των Sentenced. “

CREMATORY – “Infinity”
Το γερμανικό συγκρότημα σε καίρια χρονική στιγμή εισήγαγε στον μεταλλικό ήχο αυτή τη σκοτεινή αισθητική, για την οποία και διακρίθηκε. Όχι πως ήταν το μόνο που έκανε κάτι ανάλογο, αλλά σίγουρα ο τρόπος του ξεχώριζε. Του χρόνου συμπληρώνουν είκοσι χρόνια δράσης και φέτος κυκλοφορούν το εντέκατο άλμπουμ της καριέρας τους. Οι πολυάριθμοι οπαδοί θα τους ακολουθήσουν και σε αυτό το βήμα τους. Δυναμικοί, όμορφα ατμοσφαιρικοί, γοτθικοί, με σήμα κατατεθέν τα φωνητικά του Felix Stass, έφτιαξαν έναν δίσκο που δεν προσβάλλει τις σταθερές που έχουν δημιουργήσει στην καριέρα τους. Πρόκειται για σύνολο που δουλεύει συνεργατικά, αποτελεσματικά και η μουσική του πάντα διέθετε σημεία που τραβούσαν την προσοχή. Αυτή τη φορά δεν προσφέρει κάτι το καινούριο, σίγουρα όμως παρουσιάζει μερικά αξιόλογα κομμάτια. Το κουιντέτο διαθέτει εγγυημένη ποιότητα και η ακρόαση της νέας του κυκλοφορίας αφήνει ένα αίσθημα ικανοποίησης. Επίσης, εδώ φέρνουν στα μέτρα τους το “Black Celebration” των Depeche Mode.

DEMONICA – “Demonstrous”
Το ποιος είναι ο Hank Sherman δε χρειάζεται να αναφερθεί. Αυτό που μπορεί να ειπωθεί είναι η μεγάλη χαρά με την οποία έγινε αρχικά δεκτή η γνωστοποίηση της συμμετοχής του σε αυτό το άλμπουμ. Επίσης, δεν είναι τυχαίο το ότι επέλεξε για συμπαίκτη του στις κιθάρες τον εξαίρετο Craig Lucicero, καταξιωμένο από η θητεία του στους Forbidden. Το παρουσιαζόμενο συγκρότημα αποτελεί μια αμερικανο-δανέζικη σύμπραξη, στην οποία συμμετέχει ο επίσης έμπειρος με τους Forbidden, Vio-Lence, Heathen και Defiance ντράμερ Mark Hernandez. Είναι μάλλον φυσικό να περίμενε κανείς κάτι το ξεχωριστό και πραγματικά καλό από αυτό το σχήμα, το θέμα όμως είναι πως αυτή η κυκλοφορία δεν έχει να προσθέσει κάτι στο προφίλ των δύο κιθαριστών. Παίζουν ένα thrash αγριεμένο, που φέρει και στοιχεία από το προσωπικό συνθετικό ύφος του Sherman. Χαμηλότερο των προσδοκιών, στο πρώτο τους αυτό άλμπουμ η σύνθεση συμπληρώνεται από τον τραγουδιστή Klaus Hyr και τον μπασίστα Marc Grabowski.

VOICES OF DESTINY – “From The Ashes”
Αν σας αρέσουν οι Sirenia, οι Edenbridge και τα άλλα συγκροτήματα του είδους τότε το γερμανικό κουιντέτο που παρουσιάζεται εδώ είναι η επόμενη συμπάθειά σας. Διόλου κουραστικοί, με τα πλήκτρα τους και τις ευαισθησίες τους, συστήνουν την τραγουδίστρια Maike Holzmann. Μόλις είκοσι ετών, διαθέτει σίγουρα εκπαιδευμένη και γλυκιά φωνή. Κάποιες στιγμές στη διάρκεια της ακρόασης του δίσκου θα προσέξετε και κάποια άγρια αντρικά φωνητικά, αλλά ξέρετε πως αυτά υπάρχουν για να αναδεικνύουν αντιθετικά τη λεπτότητα της ερμηνεύτριας. Συνθετικά δε διαφοροποιούνται αισθητά από τους καλούς εκπροσώπους του είδους, πράγμα που δεν είναι διόλου ενοχλητικό, αφού το υλικό τους είναι καλοστημένο. Βέβαια, ως ηχητική κατασκευή έχει το χαρακτήρα των ευκολιών που συναντάμε σε σύγχρονες παραγωγές, αλλά αυτό έρχεται σε δεύτερη μοίρα, καθώς η διάθεση που αποπνέει είναι πραγματικά καλή. Άλμπουμ άνετο στην ακρόασή του, τουλάχιστον από όσους δεν βρίσκουν βαρετές τις καλλιεργημένες φωνές. Καλωσορίστε τους, αξίζουν.

WINTERS VERGE – Tales Of Tragedy”
Άλλη μια ευχάριστη έκπληξη έρχεται από τη Λευκωσία και αφορά τους φίλους του power. Το τρίτο άλμπουμ του καλού αυτού συγκροτήματος έτυχε ηχογράφησης από τον Δημήτρη Λιαπάκη, μείξης και mastering από τον Βαγγέλη Μαράνη, αμφότερων, ως γνωστόν, εδρευόντων στη Γερμανία. Η κυκλοφορία αυτή βρίσκεται ήδη στις προθήκες των δισκοπωλείων, παρουσιάζεται, όμως, καθώς δε μπορούσε να αγνοηθεί, αφού αποτελεί ένα ουσιαστικό βήμα στην εξέλιξη του σχήματος και θα ενδιαφέρει όσους ασχολούνται με το ευρωπαϊκό power. Με επικό ύφος και εκφραστικά φωνητικά, άλλοτε γρήγοροι, άλλοτε αργοί, αποδεικνύουν πως η απόδοση του υλικού με τα κατάλληλα μέσα μπορεί πάντα να δημιουργήσει θετικές εντυπώσεις. Τα “For Those Who Are Gone” και “The Captains Log” προτείνονται για την πρώτη επαφή μαζί τους. Από το κουιντέτο μπορούμε να περιμένουμε περισσότερα, καθώς κάπου ακούγονται λίγο μονοδιάστατοι και ίσως οι συνθέσεις ήθελαν λίγο χρόνο να μεστώσουν στη συνείδηση των δημιουργών τους. Αξιόλογοι, σαφώς.