Από παλιά υπήρχε μια περιέργεια για το πώς τα πάνε στο χώρο της μεταλλικής παραγωγής  οι γείτονές μας Ιταλοί. Στα χρόνια που πέρασαν εκείνοι διατήρησαν το προβάδισμα σε πολλούς τομείς έναντι ημών και να που τώρα η παρουσιαζόμενη εταιρία θέτει προς γνώση σας έξη κυκλοφορίες από ισάριθμα ομοεθνή της σχήματα. Επιλέξτε την επιλογή που ακολουθεί και μάθετε περισσότερα για τους Lunarsea, Alkoholizer, Kadavar, Urto, Edema και Methedras.

ALKOHOLIZER – “Drunk Or Dead…”
Οι γρήγοροι συνειρμοί που προκύπτουν από τα πρώτα κιόλας λεπτά της ακρόασης: “Alcoholic And Κουρτάκη” τραγουδούσαν οι δικοί μας Flames κάποτε, “Beer Bong” έλεγαν οι αμερικανοί Atrophy και φυσικά οι γερμανοί Tankard έχουν ταυτιστεί με την κατανάλωση ζύθου. Στη νέα γενιά των τέκνων του thrash προσθέστε και αυτούς τους γείτονες μας Ιταλούς, που εδώ παρουσιάζονται με τον πρώτο τους δίσκο. Μην αναρωτηθείτε τι το διαφορετικό μπορεί να καταθέτει το κουαρτέτο από τη Σαρδηνία, με αυτή τη δουλειά του, παίζει και ακούγεται όπως κάθε συγκρότημα του είδους που θέλει να περνά καλά. Γρήγοροι, επιθετικοί, απότομοι, οι τέσσερις φίλοι αποδεικνύονται πραγματικά καλοί σε αυτό που κάνουν. Άμεσοι, ελάχιστα σοβαροί, γράφουν τραγούδια και παίζουν με την ευφορία που προσφέρει η μερική κατανάλωση του αρχαίου αυτού ποτού. Σίγουρα ενδιαφέρονται να περνούν καλά και η ακρόαση του άλμπουμ τους γίνεται σίγουρα πιο επιτυχημένη αν ανοίξετε ένα μπουκάλι της αγαπημένης σας μάρκας.

EDEMA – “Default”
Το όνομα του  συγκροτήματος σημαίνει οίδημα και  πραγματικά η αναφορά του μια δυσάρεστη αίσθηση την προκαλεί. Από την άλλη, στο εξώφυλλο φιγουράρουν πολλές μυγούλες, που ακούγονται όλες μαζί να βουίζουν στο ξεκίνημα του άλμπουμ, οπότε και πάλι δεν είναι σίγουρο ότι θα συγκινηθούν οι υγιεινιστές. Το θέμα είναι πως το παρουσιαζόμενο συγκρότημα κατάγεται και αυτό από την Ιταλία και παίζει death σύγχρονων καταβολών. Το κουαρτέτο προσπαθεί να ακουστεί πραγματικά βίαιο, κυρίως μέσω των ανάλογων φωνητικών του και προσθέτει βάθος στο ύφος του παρεμβάλλοντας κάποια ηπιότερα ή αργότερα σημεία. Τα επτά κομμάτια που εδώ συμπεριέλαβε έχουν συνολική διάρκεια λίγο πάνω από μισή ώρα, δεν αποτελούν όμως κάτι το ξεχωριστό. Οι προθέσεις του κουαρτέτου σίγουρα είναι καλές, δεν καταφέρνουν όμως να ακουστούν ανταγωνιστικοί. Πιθανός λόγος είναι ότι οι συνθέσεις τους αστοχούν, δεν έχουν εκείνη την αμεσότητα που θα τις κάνει έντονα αντιληπτές. Αν επιχειρήσουν κάτι καλύτερο, σίγουρα θα το αναμένουμε.

KADAVAR – “Kadavar”
Ο Luca παίζει μπάσο και κάνει φωνητικά. Φωνητικά κάνει και ο Lorenzo που παίζει κιθάρα, αλλά δεν κάνει πολλά σόλο, αυτά τα κάνει ο άλλος Luca. O Davide πάντως παίζει τύμπανα και όλοι μαζί αποτελούν το συγκρότημα από το Μιλάνο. Ειδικεύονται στο death με ποικίλες ακραίες καταβολές και είναι προφανές ότι τους αρέσει αυτό που κάνουν. Αυτή είναι η πρώτη τους μεγάλη κυκλοφορία και έτσι καταγράφονται στους ξεχειλίζοντες από τεστοστερόνη εκπροσώπους του είδους. Η προσπάθεια τους αυτή περιλαμβάνει εννέα κομμάτια και αρκετές καλές στιγμές. Το θέμα είναι πώς θα ξεχωρίσουν ανάμεσα στην πληθώρα των συγκροτημάτων του είδους και εδώ είναι που μάλλον πρέπει να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητά τους. Αυτό ίσως να γίνει με λίγη δουλειά ακόμα σε συνθετικό επίπεδο και τότε θα αυξήσουν τις πιθανότητες της διάκρισής τους. Η παρέα δεν παραλείπει να ευχαριστήσει όλους τους βίαιους που την επηρέασαν, μένει να αποδείξει ότι έχει και τη φιλοδοξία.

LUNARSEA – “Route Code Selector”
Σας θυμίζει το όνομά τους κάτι; Κάπου τους έχετε ξαναπετύχει; Μήπως τους είχατε δει στις έλευσεις τους πριν από καιρό στη Δράμα ή την Αθήνα; Όντως, εδώ έχουμε τη νέα δουλειά του ιταλικού συγκροτήματος που ειδικεύεται στο μελωδικό death της σουηδικής, σαφώς, σχολής. Στο δεύτερο τους αυτό άλμπουμ έχουν βάλει τα δυνατά τους, την ωραία τους διάθεση και τα πήγαν πολύ καλά. Άλλοτε πιο βαριοί, άλλοτε πιο ήπιοι, στα πλαίσια πάντα του είδους, έχουν να επιδείξουν αρκετές καλές στιγμές και εμφανίζονται τουλάχιστον αξιοπρεπείς. Ο προσεγμένος ήχος τους δίνει πόντους και τους καθιστά ευχάριστους στην ακρόαση του δίσκου τους. Το θέμα που έχουν να αντιμετωπίσουν πάντως είναι ότι σε κάθε νότα τους έχουν να συγκριθούν με κάποιο από τα ήδη μεγαλύτερα και καταξιωμένα ονόματα του χώρου τους. Πάντως εγείρουν ευχάριστα το ενδιαφέρον και σε ένα κομμάτι τους συμμετέχει και ο πληκτράς των δικών μας X-Piral, Δημήτρης Μαρίνης

METHEDRAS – “Katarsis”
Σημειώστε άλλο ένα συγκρότημα που εμπνέεται  από μια ελληνική λέξη και συγκεκριμένα αυτή που τόσο μεγάλο ψυχολογικό βάρος  έχει στην εξέλιξη μιας τραγωδίας. Το ιταλικό συγκρότημα δραστηριοποιείται  από το ’96 και φτάνει τώρα να κυκλοφορεί το τρίτο του άλμπουμ. Εδώ ακούγεται να παίζει ένα μοντέρνο thrash με αρκετά death στοιχεία, αλλά και μπόλικες μοντέρνες αγριάδες. Κατάγονται από το Μιλάνο και μάλλον έχουν μια τάση να αμερικανίζουν, με την έννοια ότι εμφανίζονται αρκετά επηρεασμένοι από τις εκεί σκληρές μεν, επιτυχημένες δε εμπορικά τάσεις του σκληρού ήχου. Αυτό που φαίνεται ως μειονέκτημα τους είναι τα μονοδιάστατα βίαια φωνητικά που χαρακτηρίζουν άμεσα όλα τα κομμάτια, χωρίς να αφήνουν την ιδέα κάποιας διαφοροποίησης. Το σχήμα δίνει με κάποιες ιδέες του την εντύπωση ότι θέλει να κάνει περισσότερα, πιο ποικίλα πράγματα, το θέμα όμως είναι πως έτσι όπως λειτουργεί επιδεικνύει αποσπασματικότητα και έλλειψη συγκέντρωσης. Επειδή δεν είναι και πρωτόπειροι, ας δουλέψουν για κάτι καλύτερο.

URTO – “Upside down”
Το συγκρότημα προβάλλει πολύ και μάλλον δικαιολογημένα το ότι συμπεριλήφθηκε στο ντοκιμαντέρ “Get Thrashed”, όχι φυσικά ως κάποιο από τα παλαιότερα και επιδραστικά του είδους ονόματα, αλλά ως ένα δείγμα της παγκόσμιας διάστασης που αυτό συνεχίζει να έχει. Επίσης, το ιταλικό συγκρότημα φτιάχνει το προφίλ του δανειζόμενο και ένα τσιτάτο του Aldus Huxley πριν τους στίχους ενός τραγουδιού του. Το ερώτημα όμως είναι αν αυτά επαρκούν για να διατηρήσουν το ενδιαφέρον όσων έρχονται σε επαφή μαζί τους. Το κουιντέτο θέλει να ακουστεί σαρωτικό, προσπαθεί και παίζει με τη φούρια που απαιτείται, μάλλον όμως, επειδή έχει να ανταγωνιστεί παλιούς καταξιωμένους και νεότερους πληρέστερους, δεν καταφέρνει να κερδίσει έντονα την υποδοχή του. Κάποιες λεπτομέρειες θα μπορούσαν να είχαν τύχει διαφορετικής επεξεργασίας σε αυτό το άλμπουμ τους και να είχαν κολακεύσει το σχήμα. Από την άλλη, είναι ξεκάθαρο πιο είναι το ύφος τους, οπότε και δεν είναι απίθανο να βρουν υποστηρικτές.