Να μια ευχάριστη έκπληξη. Το ελβετικό κουιντέτο παίζει ένα κράμα thrash με death και κινείται με ακρίβεια αντίστοιχη εκείνης της φημισμένης που διακρίνει την ωρολογοποιία της πατρίδας του. Το παρουσιαζόμενο είναι το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος, έχει τύχει μείξης και mastering από τον Andy Classen και ακούγεται μοντέρνο, εντυπωσιακό και πολύ δυναμικό. Πραγματικά αγριεμένοι, ιδίως στα φωνητικά και ακατάπαυστοι σε όλα τους τα κομμάτια, τραβούν πολύ εύκολα την προσοχή. Δεν είναι πως παρουσιάζουν κάτι το εξαιρετικά πρωτότυπο, παίζουν όμως με περισσή όρεξη και ζωντάνια, στοιχεία που οπωσδήποτε πάντοτε εκτιμούνται θετικά. Συνθετικά τα τραγούδια τους δε διαφοροποιούνται κατά πολύ μεταξύ τους, αλλά είναι στο σύνολό τους ωραία. Η όλη δουλειά είναι σίγουρα καλοστημένη, η ακρόαση της γίνεται πραγματικά ευχάριστη και οι μουσικοί ακούγονται σαρωτικοί. Να σημειωθεί ότι την εικαστική επιμέλεια του δίσκου είχε ο Ανέστης Γούδας. Σίγουρα ενδιαφέροντες και ελπιδοφόροι, τους αξίζει ένα μπράβο.