Από την αναγνωρισμένη και δυναμική εταιρία ξεχωρίζουν τρεις νέες κυκλοφορίες. Οι Forgery, Savage Messiah, αλλά και οι παλαιότεροι Defiance έγραψαν κομμάτια που πραγματικά διεκδικούν με αξιώσεις την προσοχή σας.

DEFIANCE – “The Prophecy”
Στα ονόματα της παλιάς φρουράς που επανακάμπτουν προσθέστε και το καλό συγκρότημα από το Oakland. Δεκαεπτά χρόνια μετά την κυκλοφορία του Beyond Recognition βρίσκονται πάλι εδώ και θέτουν στη κρίση σας ένα thrash δίσκο που φαίνεται πως θα ικανοποιήσει τους φίλους του είδους, παλαιούς και νεότερους. Το τέταρτο άλμπουμ του συγκροτήματος μπορεί σε στιγμές να μας επιστρέφει σε παρελθούσες εποχές, η όποια νοσταλγία όμως αποπνέει είναι δυναμική. Οι κιθάρες είναι όμορφες, τα φωνητικά του Steev Esquivel πολύ ταιριαστά, τα τραγούδια ρυθμικά και στακάτα, έτσι όπως κάποτε όλοι ήθελαν να τα γράφουν. Ο ήχος τους είναι επίσης φροντισμένος, πιστός στην παράδοση και καθιστά το άλμπουμ αξιοπρόσεκτο επιπλέον γι’ αυτό το λόγο. Ακόμα και όταν συνθετικά δεν πιάνουν κάποιο πολύ εμπνευσμένο επίπεδο, λειτουργούν αποτελεσματικά. Δείγμα της αμερικανικής σχολής, συνεπές προς τις μανιέρες του είδους, εκτιμάται ως μια έντιμη κυκλοφορία. Επίσης συμμετέχει και ο διακεκριμένος και ικανός κιθαρίστας Glen Alvelais.

FORGERY – “Harbouring Hate”
Καλωσορίστε ένα καλό νορβηγικό συγκρότημα που δεν ηχεί όπως ίσως θα αναμένατε πληροφορούμενοι τη χώρα καταγωγής του. Η παρέα από το Όσλο παίζει thrash καλής στάθμης, αληθινά οργίλο, διόλου παραδοσιακό όπως εσχάτως συνηθίζεται. Όλοι τους είναι καλοί μουσικοί, ικανοί και γράφουν κάποια έξυπνα ρυθμικά σημεία. Αναφέρουν ότι ο ντράμερ τους Jan Roger Halvorsen είχε συμμετοχή στις ηχογραφήσεις του Khronos των Rotting Chist, αλλά αυτό δεν είναι το μόνο στοιχειό που μπορεί να στηρίξει όλη την καλή εικόνα που παρουσιάζουν. Στην πορεία της ακρόασης του δίσκου μάλλον διαπιστώνεται ότι τα φωνητικά, αν και δεν είναι τυπικά του είδους, θα μπορούσαν να έχουν κάποια ποικιλία και ότι ως συνθέτες εξαντλούν εύκολα την όποια μοναδικότητά τους. Ίσως να τους λείπει η αμεσότητα στην επιθετική μελωδία, ίσως πάλι να είναι επιλογή τους να μην είναι έτσι στιλιστικά ευθείς. Είναι όντως ελπιδοφόροι και θα αναμένουμε στο μέλλον κάτι πιο συγκεκριμένο σε προθέσεις.

SAVAGE MESSIAH – “Insurrection Rising”
Ποιος ο λόγος να ασχοληθείτε με αυτή την κυκλοφορία; Αν θέλγεστε από το δυναμικό thrash, που χωρίς να στερείται επιθετικότητας παραμένει ενδιαφέρον, άγρια μελωδικό και καλοστημένο, τότε αξίζει να ακούσετε ένα από τα καλύτερα, όπως αποδεικνύεται, νέα συγκροτήματα της Βρετανίας. Το πρώτο άλμπουμ των Λονδρέζων αναδεικνύει την άνω του συνήθους μέσου όρου ποιότητά του με την παραγωγή του Chris Tsangarides και αφήνει πολύ θετικές εντυπώσεις. Με έμπνευση και διάθεση προόδου το κουαρτέτο γράφει κομμάτια, που αν και σε στιγμές θυμίζουν τους καλούς Megadeth - περισσότερο στα φωνητικά - εντούτοις καταδεικνύουν πως, μετά από ένα ΕΡ, με αυτό το άλμπουμ διαμορφώνουν ήδη το δικό τους καταστρεπτικό ύφος. Παίζουν με όρεξη, πράγμα που γίνεται εύκολα παρατηρήσιμο, η οποία μεταδίδεται στον ακροατή διατηρώντας υψηλή την προσοχή του. Υλικό οπωσδήποτε καλοδεχούμενο, εμπνέει αισιοδοξία και υποδεικνύει για άλλη μια φορά πως η όμορφη δημιουργία είναι μάλλον η πηγαία από τους ικανούς.