|
Να θυμηθούμε λοιπόν:
Τη «Σύλβια». Εντυπωσιακή εκ Σκανδιναβίας σαραντάρα, που η ηλικία δεν της φαινόταν, χωρίς να ευθύνεται γι’ αυτό η πλαστική χειρουργική, την οποία είχε βεβαίως εκμεταλλευτεί. Η κορυφαία στιγμή της ήταν μέσα στη θρυλική Fortezza, όταν περιδιαβαίνοντας το χώρο σε αναζήτηση υποσχόμενης παρέας βρέθηκε μπροστά σε φίλο μας και σερβιτόρο της ντίσκο, που φορούσε μπλουζάκι με το σήμα των Rolling Stones. Χωρίς να χρονοτριβήσει και με μια κίνηση που φανέρωνε κάποια χορευτική δεινότητα, λύγισε τα γόνατα της και καθώς επανόρθωνε το ανάστημά της μπροστά του, έβγαλε τη γλώσσα της σέρνοντάς τη πάνω στο στήθος του και συναντώντας τα χείλη του Mick Jagger. Τα χείλη του ιδίου δεν τα συνάντησε και μην ανησυχείτε, ούτε εκείνος κρίνοντας από την όλη διαγωγή της θεωρεί ότι έχασε κάποια ευκαιρία. Καλή φάση στα μεταλλικά καρέ, η ίδια μας απασχόλησε και στην παραλία.
Τον dj –ακη. Υποκοριστικό αυτό που διαβάζετε, το όνομά του δεν αναγράφεται ολόκληρο καθώς δε φταίει ο ίδιος ο νεαρός για τα σχόλια που προκάλεσε, αλλά όποιος του εμπιστεύτηκε τη θέση. Μπορεί να είναι το καλύτερο παιδί, αλλά ο αχταρμάς που τον άφηναν να παρουσιάζει τον εκθέτει. “Stargazer” και μετά “Killing In The Name” με πρόσχημα το ανατολίτικο ύφος των τραγουδιών ήταν μία από τις αλλαγές που τραμπάλισαν τα νεύρα μας. Μέσα στο τσαλαβούτημα πάντως των mp3 έβαλε και κάτι παλιό που χρόνια είχε να ακουστεί σε μαγαζί. Τι ήταν όμως… Τον κορυφαίο επαγγελματία. (Ατομική εμπειρία, συγγνώμη για την καταχρηστική αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο) Χρόνια τώρα μου είχε μείνει το συνήθειο της επίσκεψης σε δισκάδικα της επαρχίας, το οποίο και αρκετές φορές είχε αποδώσει, ειδικά τα χρόνια που κυκλοφορούσε ευρύτερα το βινύλιο. Έτσι, λοιπόν, περνώντας από όλα τα τοπικά καταστήματα έφτασα και σε αυτό που κάποια εποχή φαινόταν πως θα κέρδιζε την εκτίμηση των ντόπιων μεταλλάδων. “May I help you?” ακούσα λίγο μετά την είσοδό μου και δεξιά μου. «Να ρίξω μια ματιά πρώτα», apantisa dilonontas pos eimai ithagenis. Ο ιδιοκτήτης και πωλητής έβαλε τότε το προηχογραφημένο: «Το αντεγραμμένο cd κάνει Χ ευρώ και αν θέλετε κάποια συλλογή το άγραφο cd κάνει Ψ λεπτά και…» Δεν τον άκουγα πλέον, είχα προσβληθεί. Με είχε μειώσει το γεγονός ότι του είχε διαφύγει η πιθανότητα να μιλά με κάποιον που ακόμα εκτιμά τις συλλογές αυθεντικών κυκλοφοριών. Τέλος πάντων, παρέτεινα για λίγο την παραμονή μου χαζεύοντας τα κακοφτιαγμένα εξώφυλλα των πειρατικών cd, ώσπου ήρθε η μεγάλη αναγούλα. Το λευκό εξώφυλλο με τη φωτογραφία των Metallica έγραφε “New album demo 2008”. Με ιατροδικαστική λεπτότητα γύρισα τη συσκευασία και στους τίτλους αναγνώρισα τα κομμάτια της φάρσας που είχε λανσαριστεί στο διαδίκτυο ως το επερχόμενο άλμπουμ τους. Έφυγα αμέσως και αυτός είναι ο λόγος που δε βλέπετε εδώ την απόδειξη του γεγονότος. Τα συμπεράσματα δικά σας. Τις πρώην. Η εντυπωσιακά πολιτισμένη συνύπαρξη διαβολικού εραστή, της τωρινής συντρόφου του και των τεσσάρων γυναικών που είχαν τη θέση της παλαιότερα, όλων στον ίδιο χώρο, στο αυτό club. Some guys have all the luck. Αυτό να το θυμάται και ετέρα μικρά, η οποία πριν το μετανιώσει, είχε προλάβει να ψιλομπουγελώσει την πρώην του φίλου της, όσο εκείνη τον έψελνε, γιατί δεν μπορούσε να τον ξεπεράσει. Ψυχραιμία, ανωτερότις ενωπίον των πολλών, κατ’ ιδίαν θρήνος και οιμωγή μέχρι τον επόμενο…
Την καθαριότητα. Ο χώρος στον οποίο δόθηκε η συναυλία είχε χαλίκι, το οποίο ορθώς και έγκαιρα οι διοργανωτές είχαν φροντίσει από νωρίς να καταβρέξουν. Με τη ζέστη όμως που έκανε εκείνη την ημέρα η λύση δεν απέδωσε και όταν αποχωρούσαμε, τα παπούτσια μας θύμιζαν επίσκεψη σε μυλωνάδικο. Αυτό, αν ήταν κάπως ανεκτό για μας, δεν ήταν για τον οδηγό ενός θηριώδους τζιπ της παρέας. Φτάνοντας στο όχημα άνοιξε την πίσω πόρτα, έβγαλε ένα καθαριστικό για τα τζάμια, ψέκασε τα σκονισμένα υποδήματά του, τα σκούπισε με χαρτί κουζίνας, δεν πτοήθηκε ούτε όταν το γεγονός άρχισε να βιντεοσκοπείται και μετά γεμάτος ικανοποίηση και περιφρόνηση για τους υπόλοιπους βρομύλους μπήκε στο καλογυαλισμένο αυτοκίνητο του. Άρχοντας, πέραν του ούτως ή άλλως δεσποτικού παρουσιαστικού του.
Το αποτελεσματικό καμάκι. Είχε να το λέει ο καλύτερος metal barman του νησιού για το πόσο νοιαζόταν ο εργοδότης του για το προσωπικό. Έτσι, όταν στο μαγαζί εμφανίστηκε ωραία αλλοδαπή, που κέντρισε το ενδιαφέρον του ανωτέρου, ο υπάλληλος προθυμοποιήθηκε -ολίγον τι αυτόκλητα και χωρίς πάντως υστεροβουλία- ως καλύτερος γνώστης της αγγλικής, να τους φέρει πιο κοντά. Κρίνοντας από τη στάση της νεαράς η διαμεσολάβησή του φαινόταν να αποδίδει, μέχρι που ο προϊστάμενος αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Και το έκανε. Αναπαριστώντας με τα δάχτυλά του μια κίνηση, που στη γλώσσα της νοηματικής θα είχε μια πιο ευπρεπή απόδοση της σεξουαλικής διείσδυσης, είπε: “You, me, plastic”. Τι κι αν οι προφυλάξεις αποτελούν δείγμα υπευθυνότητας, η κοπέλα ζήτησε το λογαριασμό και όταν αποχωρούσε, ο μεσάζων δάγκωσε δυνατά την πετσέτα του.
|
