ΡΟΥΛΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

«Δέντρα, πολλά δέντρα» (Πόλις)

Οι αναγνώστες της καθημερινής αρθρογραφίας της προσέχουν πολύ τους συλλογισμούς της, κάποιοι μάλιστα φοβούνται μήπως χάσουν τις συνδέσεις της σκέψης της και εκτεθούν ως ημιμαθείς. Ανεξαρτήτως του αν συγκαταλέγεστε στους παραπάνω, σας προτείνεται να διαβάσετε το παρουσιαζόμενο βιβλίο. Λανσάρεται και ως η πρώτη της πεζογραφική απόπειρα, χαρακτηρισμός αμφιβόλου αντικειμενικότητας, αφού τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά δεν έλειψαν ποτέ από τα μικρότερα κείμενά της. Καθώς θα προσέχετε το πώς η ίδια διαχειρίζεται το πένθος και πραγματοποιεί την αναγκαία ενδοβολή, ίσως θυμηθείτε κάτι που είχε αναφέρει παλιότερα περί κληρονομικότητας, όταν η εκλιπούσα μητέρα της είχε εντυπωσιάσει κάποιους γιατρούς με την ακριβέστατη περιγραφή της κατάστασής της. Θα σκεφθείτε ότι η ευστροφία είναι προϊόν καλλιέργειας, άσκησης στους ρυθμούς ενός κονστρακτιβισμού όπου οτιδήποτε βρίσκει τη θέση του πάνω και ανάμεσα στα στοιχεία της μνήμης μπορεί να ανακαλείται ως εύστοχη μεταφορά. Και ότι η γλυκύτητα είναι προϊόν αδιαμφισβήτητης αποδοχής της παιδικής μοναδικότητας.