STEPHEN KING

«Τέλος βάρδιας» (Κλειδάριθμος)

Μια κάποια υπόθεση: Όταν έπεφτε εκείνη η κορνιζαρισμένη φωτογραφία στην τελευταία σκηνή του «Ό,τι βρεις, δικό σου», θα μπορούσατε να πείτε ότι η συνέχεια θα ήταν αιματηρή. Το δεύτερο μέρος της τριλογίας που ξεκίνησε με τον «Κύριο Μερσέντες» είχε μεν κυλήσει με περίτεχνη ένταση, όμως ο δράστης της εγκληματικής ενέργειας παρέμενε ζωντανός -και κάτι τέτοια δεν αρέσουν σε πολλούς από σας. Στο παρουσιαζόμενο τρίτο και τελευταίο μέρος ο μεγάλος δημιουργός μάλλον χρησιμοποιεί μια γνωστή συγγραφική ιδέα, αυτή που θέλει τον διώκτη να διαμορφώνει μια ισχυρή σχέση με τον διωκόμενο, και φυσικά το κάνει με τον δικό του τρόπο. Δεν υπάρχει λόγος να πληροφορηθείτε τώρα την εξέλιξη της ιστορίας, αφού, όντες πιστοί αναγνώστες του Αμερικανού, θα τη διαβάσετε. Προσέξτε, όμως, πότε εκείνος αναφέρεται σε ανεγκέφαλους καταστροφείς πολιτιστικής κληρονομιάς ή πώς εξηγεί τη διάδοση τάσεων στον κοινωνικό ιστό. Τότε απευθύνεται σε σας. Σας ψυχαγωγεί, σας ενημερώνει, κολακεύεστε.