ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ

«Σώμα» (Πατάκη)

Προκειμένου να πάρετε μια ιδέα για τη νέα νουβέλα του συγγραφέα, δεχθείτε την υποψία ενός παραλληλισμού που φαίνεται να τη διέπει. Το σώμα θυμάται. Η γλώσσα, ως μηχανισμός επικοινωνίας, κάνει το ίδιο, αφού συμπληρώνεται με λέξεις που περιγράφουν καταστάσεις και που θα ανακληθούν σε ανάλογες περιστάσεις. Το σώμα έχει επιθυμίες, ορμέμφυτες και άλλες ως αποτελέσματα διαφόρων συνδυασμένων παραγόντων. Η γλώσσα τις εκφράζει, δίνει, επίσης, την ευκαιρία στον σκεπτόμενο και τον ομιλητή να ανασυντάσσουν τον συλλογισμό τους. Αρκεστείτε αρχικά σε αυτά, μετά προσέξτε το μέγεθος του βιβλίου και τη διάρθρωση του περιεχομένου του. Αν δηλώνετε αναγνώστες εκείνου, αποφανθείτε για το αν πρόκειται για κάποια μοναδική κατασκευή ή για μια εκτόνωση, πολύ άνετη για τα μέτρα του ασκημένου στην ακρίβεια  Κυριακίδη. Όπως και να έχει, μάλλον θα θυμηθείτε την άποψη ότι η παραδοχή των τραυμάτων, η ομολογία κάθε αγωνίας και, βεβαίως, η δημιουργικότητα έχουν προληπτική και ιαματική δράση.