JOHN LOCKE

“Περί κακοποίησης των λέξεων» (Παπαδόπουλος)

Αποφεύγοντας προσεκτικά κάθε απόπειρα σχολιασμού των κειμένων του μεγάλου και επιδραστικού διανοητή, παρατίθεται ένα απόσπασμα των σκέψεών του: «Κακή χρήση της γλώσσας είναι η ηθελημένη συσκότιση, είτε με τη χρήση παλιών λέξεων με νέες και ασυνήθιστες σημασίες· είτε με την εισαγωγή νέων και διφορούμενων όρων, χωρίς διευκρίνιση· είτε με την από κοινού τοποθέτησή τους, με τρόπο που να μπερδεύεται το συνηθισμένο τους νόημα.» Κεφάλαιο παρμένο από το «Δοκίμιο για την ανθρώπινη νόηση», κυκλοφορεί και ηχεί επίκαιρο. Πρόκειται για μια επίθεση στην ξιπασιά της έκφρασης. Θα ισχυριστείτε, βεβαίως, ότι καθένας παίρνει από τη γλώσσα ό,τι τον εξυπηρετεί, ότι δίνει νόημα σε μια εγκεφαλική σύναψη που δεν μπορούσε μέχρι πρότινος να ηλεκτροδοτήσει, ότι, τέλος πάντων, είναι φυσικό να θέλει κανείς να θέλξει τους άλλους με τον λόγο του. Και ποιος σας είπε ότι η ακρίβεια μιας διατύπωσης δεν είναι ένας εξελικτικός στόχος που σας κολακεύει;