MARGUERITE DURAS

«Moderato Cantabile» (Τόπος)

Αν πήρατε ποτέ μαθήματα πιάνου, τότε είναι πολύ πιθανό να παίξατε τη σονατίνα του Ντιαμπέλι από την οποία τιτλοφορείται το έργο της γαλλίδας συγγραφέα. Ο δάσκαλος ή η δασκάλα θα σας υπενθύμιζε ότι το κομμάτι παίζεται «μετρημένα, τραγουδιστά». Θυμηθείτε τη μελωδία του, γιατί η Ντιράς τη χρησιμοποιεί ποικιλοτρόπως στο συγκεκριμένο, υψηλής τεχνικής μυθιστόρημά της. Πολύ γνωστό όχι απαραιτήτως λόγω της  κινηματογραφικής του μεταφοράς, αλλά για το θέμα του, προσφέρεται για πολλαπλές ερμηνείες. Πολλοί αναγνώστες του δικαιολογούν τη στάση της ηρωίδας λόγω των ματαιώσεων που γρήγορα υποθέτουν ότι έχει βιώσει, χωρίς όμως να γίνονται συγκεκριμένοι. Κάποιοι λιγότεροι σκέφτονται ότι η πυροδότηση της προβολής που εκείνη κάνει στο δράμα άλλων έχει την αιτία της σε κάποια βαθύτερη, δυσδιάκριτη διαταραχή. Ίσως πάλι η συγγραφέας να υπαινίσσεται ότι είναι ζήτημα συναισθηματικής νοημοσύνης η «μετρημένη» διαχείριση δύσκολων περιστάσεων, η αβλαβής έξοδος από αυτές που επιβάλλει η αυτοσυντήρηση. Εσείς τι λέτε;