JAUME CABRE

«Μας καταβροχθίζει η φωτιά» (Πόλις)

Αιφνιδιάζονται αρκετοί που το νέο μυθιστόρημα δεν έχει την έκταση του «Confiteor», ιδίως όσοι δεν πρόσεξαν τη «Σκιά του ευνούχου». Το βιβλίο, όμως, έχει βεβαίως λατινικά και αποτελεί άλλο ένα ωραίο δείγμα της τεχνικής του συγγραφέα. Τα γεγονότα επικαλύπτονται, η δράση μεταφέρεται στον χρόνο, ατάκες μπορούν να αποδίδονται σε άλλον ομιλητή συνιστώντας σημείο μετάβασης, οι πληροφορίες για τα πρόσωπα έρχονται με διάφορες αφορμές. Μαν, Μελβίλ, Πάστερνακ και Φλωμπέρ εμφανίζονται μέσα από αναφορές σε πασίγνωστους χαρακτήρες τους και, ενώ ο συνειρμός με το είδος του αστυνομικού νουάρ επανέρχεται σταθερά ως επεξηγηματικός παραλληλισμός της πλοκής, επιτρέψτε μια υποψία σύνδεσης με την Χάισμιθ, που και αυτή είχε γράψει για ζώα. Η σύγχυση του κεντρικού ήρωα πάντως συμπίπτει με την άρνηση στη «Μια παράδοξη τύφλωση» που είχε περιγράψει ο Μανόλης Πρατικάκης στο «Σύνδρομο Fregoli», τη σταδιακή επαναφορά της μνήμης. Ως και ο ορός της αλήθειας χρησιμοποιείται σωστά.