WILLIAM FAULKNER

«Κόκκινα φύλλα» (Κίχλη)

 Θα ήταν ασφαλές για τη συγκεκριμένη παρουσίαση να αντιγραφόταν ένα απόσπασμα από το πληρέστατο επίμετρο του Γιάννη Παλαβού, αλλά αντέχετε να διαβάσετε κάτι άλλο.
 Το διήγημα του αμερικανού συγγραφέα θεωρείται το αρτιότερό του, μάλλον επειδή εκείνος είχε την πηγαία ευχέρεια στην εξιστόρηση που διακρίνει όσους γνωρίζουν καλά μια κατάσταση, τις παραδόσεις ενός τόπου και τους ανθρώπους του. Τέτοιοι βρίσκουν σχεδόν τυχαίως την ευκαιρία να υπαινιχθούν πολλά ζητήματα, να προσθέσουν ευσύνοπτες διαστάσεις που αντηχούν πλέον διαρκώς, καθώς διαμορφώνεται το δημιούργημά τους. Η σύμπτωση των λεπτομερειών που διέκριναν και οι αναγωγές που διατύπωσαν οι μελετητές του ίσως δηλαδή να ήταν λιγότερο προσχεδιασμένες. Ο Φώκνερ, επίσης, δεν είχε δυσκολία να συνταιριάξει τον σαρκασμό με την αγωνία (εκπλήσσει, όταν ο καταδιωκόμενος σκλάβος επιστρέφει) και δηλώνει από την αρχή της ιστορίας το μήνυμά του.
 Από τις περιπτώσεις όπου η ποσότητα των σελίδων αποδείχθηκε αντιστρόφως ανάλογη του αντίκτυπού τους, τις μελετάτε.