ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΜΟΥΤΖΑΝ ΜΑΡΤΙΝΕΓΚΟΥ

«Αυτοβιογραφία» (Μεταίχμιο)

 Δεν είναι η πρώτη έκδοση του βιβλίου αυτή που παρουσιάζεται, πράγμα που σημαίνει ότι, αν και όχι ευρύτερα γνωστό, υπήρχε ένα σταθερό ενδιαφέρον για το περιεχόμενό του, πρωτίστως από το γυναικείο αναγνωστικό κοινό. Ο λόγος είναι πως συνιστά μια εντυπωσιακή καταγραφή της θέσης μιας νέας γυναίκας στη Ζάκυνθο στις αρχές του 19ου αιώνα, πως αποκαλύπτει τη λαχτάρα της για μόρφωση. Με περιορισμένη κοινωνική παρουσία, αλλά ευγνωμονούσα τους οικείους της, επέδειξε από μικρή εντυπωσιακή φιλομάθεια, εφάρμοσε όλες εκείνες τις ευρηματικές τεχνικές της μάθησης και της ανακάλυψης που είναι κοινές σε όσους έχουν τα κίνητρα, όχι όμως και τα μέσα για μια συστηματική διδασκαλία. Ασκήθηκε στις ξένες γλώσσες, έγραψε θεατρικά και ποίηση, πάντοτε με την επιφύλαξη του ότι, όταν θα βρισκόταν σε κάποιο μοναστήρι της Ιταλίας, θα είχε την ευκαιρία να τελειοποιήσει τις σχετικές της γνώσεις. Μη βιαστείτε να μιλήσετε για αφέλεια, η χειραφέτηση είναι προσωπική υπόθεση.