STEPHEN KING

«Μόνο αν μυρίζει αίμα» (Κλειδάριθμος)

Ένα διήγημα και τρεις νουβέλες αρκούν για να σας υπενθυμίσουν το πόσο μεγάλος παραμυθάς είναι ο δημιουργός τους ή, στην περίπτωση που αυτό δεν έχει ακόμη συμβεί, να σας εισάγουν στο συναρπαστικό ύφος του. Ανεξαρτήτως της κατηγορίας αναγνωστών στην οποία εντάσσεστε, θα είχε ενδιαφέρον να μετρήσετε πόσων από τους συγγραφείς που αναφέρει εδώ έχετε διαβάσει βιβλία τους. Πιθανόν κάποιο του Τζόναθαν Φράντζεν, και εδώ υπάρχει μια απόδειξη για την ποιότητα του έργου του ίδιου του Κινγκ: Διαβάζει πολύ, για αυτό γράφει πολύ καλά. Οι απόψεις του για τη συγγραφή είναι γνωστές και εδώ, μεταξύ πολλών άλλων, συμπληρώνονται με την ανάλυση του βάρους κάθε λέξης που επιλέγεται. Ξέρετε ότι η ρουτίνα της συγγραφής είναι κάτι παραπάνω από επαγγελματική υποχρέωση, ότι έτσι προκύπτουν οι ιστορίες μέσα στην ιστορία, ότι έτσι η πυκνότητα των γεγονότων επιτείνει την αγωνία. Ένας καλός γραφιάς θέλει να τα απολαμβάνει αυτά.