PATRICK LEIGH FERMOR

«Ανάμεσα στα δάση και τα νερά» (Μεταίχμιο)

Διαβάζοντας το δεύτερο μέρος της περιήγησής του αναρωτιέται κανείς τι από όσα είδε ο συγγραφέας στη δεκαετία του ’30 μπορεί να έχει μείνει ανέγγιχτο. Επίσης, μπορεί να αναρωτηθεί αν είναι δυνατόν να περιγραφεί σήμερα ένα ανάλογο ταξίδι. Όχι πως δεν θα βρίσκονταν πρόθυμοι πεζοπόροι, εξάλλου κι ο ίδιος είχε απορρίψει τις τότε ευκολίες μετακίνησης, αλλά πόσοι θα είχαν τη συνδυαστική, ερευνητική ματιά εκείνου; Ο Φέρμορ πάντως δεν ντρέπεται να παραδεχτεί ότι κάποια πράγματα τότε τα αγνοούσε ή ότι εκ των υστέρων ανασύνθεσε την εικόνα της Ιστορίας για τις περιοχές της Ουγγαρίας και της Ρουμανίας και είναι πολύ ενδιαφέρουσες οι αναδρομές που κάνει κατά την αφήγηση του. Και βεβαίως, είναι εντυπωσιακό το πώς ελισσόταν στους κοσμικούς κύκλους, το πώς γινόταν, επίσης, συμπαθής στους ιθαγενείς που συναπαντούσε. Εδώ μάλλον εντοπίζεται το μυστικό της επιτυχημένης γραφής του: στον χαρακτήρα, την καθαρή αύρα του.