SEBASTIAN BARRY

«Χίλια φεγγάρια» (Ίκαρος)

Κατά τον συγγραφέα, οι μονάδες μέτρησης του χρόνου μπορούν να αθροίζονται σε «Μέρες δίχως τέλος» και στα πολλαπλάσια αυτών, όπως ακριβώς μετρούνται στον τίτλο του μυθιστορήματος. Όσοι δηλώνετε θαυμαστές του ιρλανδού δημιουργού θα έχετε ήδη διαβάσει το πρώτο και δεν χρειάζεστε κάποια παρώθηση για να διαβάσετε τη συνέχειά του. Προσωρινά δεχθείτε την πληροφορία ότι, με νωπές τις μνήμες του αμερικανικού εμφυλίου, οι ήρωες του πρώτου βιβλίου συνεχίζουν να ζουν στο Τενεσί, του οποίου το ανατολικό διαφέρει σε αντιλήψεις από το δυτικό. Να ξέρετε ότι αυτή τη φορά όλη την ιστορία την αφηγείται η νεαρή ινδιάνα και να είστε σίγουροι ότι θα αποτελεί χαρακτήρα αναφοράς για τους φιλολόγους του μέλλοντος. Προσέξτε, επίσης, πώς ορίζεται ο σεβασμός στην ετερότητα, χωρίς γλυκανάλατα κηρύγματα στο όνομα κάποιας «διαφορετικότητας», πώς μια ανάμνηση του γονεϊκού προτύπου μπορεί να πυροδοτήσει μια σωτήρια αντίδραση. Μετά βγείτε να σπείρετε καλαμπόκι ή να μαζέψετε καπνά.