LEONARD COHEN

«Η φλόγα – Ποιήματα, στίχοι και επιλογές από τα σημειωματάρια» (Gutenberg)

Όταν πέθανε, εκατοντάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν σε διάφορα σημεία και είπαν τραγούδια του διαβάζοντας τους στίχους, γιατί δεν τους ήξεραν. Οι πιστοί ακόλουθοι του καλλιτέχνη θύμωσαν, αλλά υποθέτει κανείς ότι ο Κοέν θα ανταποκρινόταν με ευγνωμοσύνη στη μαζική αυτή κίνηση. Πόσοι, όμως, τώρα θα θελήσουν να διαβάσουν το παρουσιαζόμενο βιβλίο; Το περιεχόμενό του θα μπορούσε εν μέρει να θεωρηθεί δείγμα μιας ιδιαίτερης ημερολογιακής, έστω και ασαφούς χρονικά, γραφής. Ίσως ο ίδιος, παρότι ασκημένος, δοκίμαζε την έμπνευση που έρχεται, όταν αρχίζουν να πέφτουν στο χαρτί οι λέξεις, και προκύπτουν πρωτότυπες ιδέες. Το υλικό είναι τόσο πολύ που υπάρχει κίνδυνος να μπλοκαριστεί η εκτίμηση όσων έχει καταγράψει. Υπάρχουν σκέψεις που έπρεπε να εκτονωθούν, μέχρι να αναδειχθούν σε ένα αφαιρετικό, λειασμένο, περιεκτικό επίπεδο, άρα και να χρησιμοποιηθούν· αλλά μια τέτοια υπόθεση είναι βέβηλη. Δεχθείτε τες ως κορυφαία αποτελέσματα της έξης στη δημιουργικότητα.