OLIVER SACKS

«Ημικρανία» (Άγρα)

Με τίτλο που θα τραβήξει την προσοχή όσων θεωρούν ότι υποφέρουν από αυτή, το έργο είχε την πρώτη του έκδοση το 1970, ακολούθησαν όμως αρκετές, εμπλουτισμένες με τις τρέχουσες κατά περιόδους εξελίξεις σε συναφή ερευνητικά πεδία. Ο λόγος που και σήμερα διαβάζεται με ενδιαφέρον είναι γιατί αποτελεί την καταγραφή της μακραίωνης προσπάθειας των γιατρών να κατανοήσουν τη φύση της συγκεκριμένης ασθένειας. Έτσι, ξεκινώντας από τις -ήδη- μεθοδολογικές ανησυχίες του Πλάτωνα, περνώντας στις διαπιστώσεις του Αρεταίου και αργότερα στους λεπτολόγους της Βικτωριανής εποχής, φτάνετε, βεβαίως, στον Φρόιντ. Αμέσως μετά πάντως έρχεται ο Μπόρχες για να σταθμίσει, και πάλι, σωστά τα πράγματα. Αν διαβάζοντας κουραστείτε από την ποικιλία των εκδηλώσεων της ημικρανίας, τις διαφορές της από την επιληψία ή τις επιστημονικές υποψίες για τα δομικά χαρακτηριστικά του εγκεφάλου, να είστε σίγουροι ότι θα ανταμειφθείτε από τους εντυπωσιακούς τρόπους με τους οποίους ανακουφίστηκαν οριστικά όσοι ταλαιπωρούνταν άσχημα από αυτή.